شهدا

شهید محمدجواد دیده ور

سیدمحمدجواد دیده ور

دیده­ور، سید محمدجواد (9 فروردین 1334- 26 اسفند 1359)، مسئول محور عملیاتی گردان شهید علم‌الهدی سپاه سوسنگرد.

او در خانواده­ای متدین در محله آهنگران (انقلاب کنونی) شهر کازرون استان فارس متولد شد و فرزند سوم خانواده بود. پدرش سید محمود مغازه عطاری داشت و مادرش حکیمه مسجدی، خانه دار بود. در 1340ش، تحصیلات خود را در دبستان مجتهد (منحل شده) آغاز کرد. در 1346ش، به دبیرستان جندی شاپور (شهید بستانپور کنونی) وارد و در 1352ش موفق به اخذ مدرک دیپلم در رشته ریاضی شد (دیده­ور، کبری، بش). وی در آن دوران، در مسجد محله خود (مسجد آهنگران) حضوری فعال داشت و با شرکت در کلاس­های قرآن، در 1346ش، حافظ قرآن شد و تا 1349ش بر کتاب نهج البلاغه تسلط یافت و در همان سال به برپایی کلاس قرآن برای نوجوانان اقدام نمود. او در 31 خرداد 1355، زندگی مشترک خود را با کبری دیده­ور آغاز کرد که حاصل این ازدواج، 1 فرزند به نام­ «سید عباس» است. وی در همان سال، جهت ورود به آموزشکده همافری و پیوستن به نیروی هوایی، به شهر تهران مهاجرت کرد. او در کنار تحصیل در رشته خلبانی هلکوپتر، به فعالیت­های دینی و مذهبی خود اعم از نشر معارف قرآن و تبلیغ احکام دین در آن آموزشکده ادامه داد؛ به همین جهت بارها از جانب نیروهای امنیتی رژیم پهلوی (1304-1357ش) دستگیر و بازداشت شد و به علت تحمل فشار حبس و بازجویی، به بیماری روحی دچار و برای مدتی در بیمارستان بستری گشت. سید محمدجواد دیده­ور سرانجام در زمستان 1356ش، به علت دست نکشیدن از عقاید و فعالیت­های دینی خود، از دانشکده همافری ارتش اخراج شد و در اواخر همان سال، به شهر کازرون بازگشت. او در خرداد 1357، به دلایل پزشکی ناشی از ابتلاء به مشکلات روحی در دانشکده ارتش، از خدمت سربازی معاف گردید. دیده­ور با اوج­گیری اعتراضات مردمی نسبت به رژیم وقت، به صف انقلابیون پیوست و در اولین روزهای شکل­گیری این نهضت، به همراه پدرش، به فعالیت هایی از قبیل تکثیر و توزیع اعلامیه­های امام خمینی(ره) و شرکت در راهپیمایی­ها پرداخت (رهیافتگان، ص 281-285).

او در بهمن 1357، به همراه گروهی از جوانان انقلابی استان فارس، جهت استقبال از ورود امام خمینی(ره) به ایران، به شهر تهران عزیمت کرد (دیده­ور، سید عباس، بش).

در  27 خرداد 1358، فرمان امام خمینی(ره) مبنی بر تشکیل سازمان مردم نهاد «جهاد سازندگی»، با هدف رفع محرومیت­های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه، صادر شد و سید محمدجواد دیده­ور در 1 تیر 1358 به این سازمان پیوست و به عنوان مسئول کمیته فرهنگی جهاد سازندگی شهر کازرون، مشغول به کار گردید (رهیافتگان، ص 286).

او پس از آغاز جنگ تحمیلی (31 شهریور 1359)، در 19 مهر 1359، از طریق ستاد اعزام جهاد سازندگی آن شهر و به عنوان نیروی داوطلب بسیجی، به جبهه­های جنوب اعزام شد (جهاد…، «گواهی اعزام»، بش) و در 24 آبان 1359، با هجوم ارتش عراق به شهر سوسنگرد از 3 محور سبحانیه، احیمر و ابوحمیظه، با همراهی گروه 200 نفره­ای از رزمندگان، به دفاع از آن شهر پرداخت که سرانجام مقاومت آنان، مانع از سقوط شهر سوسنگرد شد (رهیافتگان، ص 287-288).

وی در اواسط زمستان 1359ش، با حضور در گردان شهید علم الهدی به عنوان مسئول یکی از محورهای عملیاتی، به همراه دیگر همرزمانش، به منظور کاهش تلفات در نبرد سوسنگرد، کار طراحی و حفر کانال زیر خانه­های شهر و اتصال آن ها به یکدیگر را آغاز نمود. این کانال­ها­ی زیرزمینی که دارای بهداری عملیاتی نیز بودند، به گونه­ای اجرا شدند که نیروهای ایران با تردد در آن­ها تا نزدیکی مواضع عراق پیش می­رفتند (بابایی و بهزاد، ص 213).

دیده ور در اوایل اسفند همان سال، به همراه 10 تن از زبده­ترین نیروهای تحت امر خود، به کار شناسایی منطقه عملیات پیش رو و کسب اطلاعات از مواضع دشمن در طول خطوط عملیاتی سوسنگرد، هویزه، دغاغله و پادگان حمید پرداخت که در هنگام انجام عملیات شناسایی در منطقه سوسنگرد از ناحیه پای راست مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفت (دیده­ور، سید عباس، بش؛ ره­یافتگان، ص 288).

او در 26 اسفند 1359، پس از گذراندن 15 روز از دوران نقاهت خود، به عنوان فرمانده محور سوسنگرد، در عملیات امام مهدی(عج) شرکت نمود (بابایی و بهزاد، ص218). پس از انهدام گردان­های مکانیزه ارتش عراق در غرب منطقه سوسنگرد و پیشروی رزمندگان ایران تا اولین خاکریزهای دشمن، به منظور شکستن مقاومت نیروهای عراق و تقویت روحیه نیروهای خود، جهت تیراندازی به به بالای خاک­ریز رفت؛ اما پس از به وجود آمدن ایراد فنی در اسلحه­ اش، 2 تیر مستقیم به گردن و سمت راست بدن وی اصابت کرد. او در همان حال، فرمان به ادامه عملیات داد و به جهت شناسایی نشدن توسط همرزمان و عدم تضعیف روحیه آنان، کلاهخود را روی صورتش قرار داد. وی پس از فروکش کردن عملیات به بیمارستان اهواز منتقل شد اما به علت شدت جراحات وارده، به درجه شهادت نائل گردید (بنیاد…، «گواهی شهادت»، بش؛ رهیافتگان، ص 289-291).

از خصوصیات بارز اخلاقی شهید سید محمدجواد دیده­ور می­توان به: انس با قرآن، احترام به والدین، تلاش گری، وظیفه شناسی، شجاعت، حسن خلق، تواضع و تقوا اشاره نمود.

او در طول 158 روز حضور در دفاع مقدس، تنها جهت درمان مجروحیت خود به مرخصی رفت که پس از گذشت 15 روز و با وجود جراحت از ناحیه پا، خود را به عملیات امام مهدی(عج) رساند (جهاد…، «گواهی خدمت»، بش). تلاش شبانه روزی وی در جبهه­های نبرد، از او فرمانده­ای شجاع، لایق و محبوب ساخت. در روز عملیات امام مهدی(عج)، پس از اقامه نماز جماعت صبح به امامت وی، خطبه­ای از نهج البلاغه را قرائت نمود و به تشریح عملیات برای رزمندگان پرداخت؛ سپس با سخنرانی پرشوری در باب شهادت و حضرت سید الشهدا(ع)، نقش بسزایی در تقویت روحیه و آمادگی رزمندگان ایفا نمود (ره­یافتگان، ص 288-289).

در بخشی از وصیت نامه او آمده است: «اکنون که کشور عزیز اسلامی ما در جنگ با ابرقدرت­های شرق و غرب است، بر هر فرد مسلمان واجب است که تا آن جا که قدرت دارد، خود را آماده کند. بنا به فرمان امام خمینی که فرمودند: اکنون بر جوانان عزیز است که به یک دست قرآن و با دست دیگر سلاح بگیرند و از حیثیت و شرافت خود دفاع کنند، حقير ناچيز هم‌ به‌ سهم‌ خود‌ برآن ‌ديدم‌ كه‌ هر چه‌ زودتر خود را آماده‌ کنم و به‌ صف‌‌ مسلمانان‌ مسلح‌ بپيوندم‌ و كفار را به‌ ياري‌ الله‌ و همگام‌ با برادران‌ همرزم‌ ديگر در هم بكوبيم‌ و وجودشان را از صفحه‌ روزگار محو کنیم. بعد هم‌ خود كشته‌ شوم‌ تا شايد شامل‌ آيه‌ «يبدل‌ الله‌ سيئاتهم‌ حسنات»‌ گردم و این‌ سعادت‌ نصیب من‌ گنهكار شد. هنوز صداي‌ حسين‌­ابن‌علي‌(ع) به گوش ‌مي­رسد، آيا كسي‌ هست‌ كه‌ او را ياري‌ ‌ كند؟ منظور ادامه‌ خطش‌ و حفاظت‌ از دين‌ و قرآن‌ است. اميدوارم‌ كه‌ همگي‌ به‌ اين‌ ندا جواب‌ مثبت‌ داده‌ و از دين‌ و قرآن‌ و دست‌ آوردهاي‌ انقلاب‌ پاسداری‌ كنيم. من‌ به‌ سهم‌ خود مطمئن‌ هستم‌ كه‌ بنا به‌ الهام‌ گيري‌ از قرآن‌، حق‌ پيروز است‌ و به یاري‌ الله‌، اسلام‌ جهاني‌ خواهد شد و مهدي‌(عج) ظهور خواهد كرد. توصيه‌ مي­كنم‌ همواره‌ پشت‌ سر امام‌ خمینی و گوش‌ به­ فرمان‌ او باشيم‌. اميدوارم‌ كه‌ تحت‌ رهبري‌ آن‌ زعيم‌ بزرگ‌ بتوانيد گذشته‌ از مسلمانان‌ دنيا، مستضعفين‌ را از زير يوغ‌ استعمارگران‌ برهانيد. مطمئن‌ باشيد و به ‌يقين‌ بدانيد «ان‌ الله‌ لايخلف‌ الميعاد»، اين‌ پيروزي‌ حتمي‌ است‌.» («وصیت نامه»، ص3)

در اواخر زمستان 1359ش، سید مرتضی آوینی (شهادت: 20 فروردین 1372)، در قسمتی از مستند روایت فتح، درباره شخصیت شهید سید محمدجواد دیده­ور چنین می­گوید: «تو گویی همه تاریخ سپری شده تا سید محمدجواد دیده­ور پای به عرصه وجود گذارد و خود را در کشاکش حیات بیست و چند ساله­اش تا آن­جا بپرورد که استحقاق قبول جلوات حسنای حق را بیابد و عاقبت چون شعاعی از نور به شمس وجود محمدی(ص) الحاق یابد و جاودانه شود. اگر می­دانستیم که شهید می­شود، تا طلعت خورشید شهادت را در چهره­اش نمی یافتیم، چشم از او بر نمی­گرفتیم. اما چگونه می توان شهادت را، که پیوند با بی نهایت است، در ظاهر محدود عالم و آن هم با چشمی ظاهربین تماشا کرد؟ ظاهر، جلوه­گاه باطن است؛ اما چگونه جلوه کند آنچه که امکان ظهور ندارد.» (گنجینه آسمانی، ص 204).

در 29 اسفند 1359، پیکر وی  با حضور خانواده، همرزمان و جمع کثیری از مردم شهرستان کازرون تشییع و در بقعه سید محمد نوربخش آن شهر به خاک سپرده شد (ره­یافتگان، ص 292-293).

از 1359 تا 1367ش، برادر ایشان، سید محمدتقی دیده­ور، در سن 16 سالگی، به عنوان نیروی داوطلب بسیجی در جبهه­های جنگ حضور داشت و در عملیات امام مهدی(عج)  نیز در محور تحت امر سید محمدجواد دیده ور به عملیات پرداخت. همچنین برادر دیگر وی، سید محمدکاظم دیده­ور، از 1360ش و پس از پایان خدمت سربازی، به عنوان نیروی سپاه پاسداران جمهوری اسلامی، به دفاع مقدس پیوست و در دی 1365، در عملیات کربلای 5، به درجه شهادت نائل گردید (دیده­ور، سید عباس، بش).

در زمستان 1375ش، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی استان فارس، رده همترازی فرمانده تیپ را به شهید سید محمدجواد دیده­ور اعطا نمود (سپاه…، بش).

مآخذ: بابایی، گل­علی و حسین بهزاد، کالک­های خاکی (خاطرات شفاهی سرلشکر پاسدار محمدعلی جعفری)، تهران: سوره مهر، 1391؛ بنیاد شهید انقلاب اسلامی شهرستان کازرون، «گواهی شهادت»، تاریخ سند 3 آذر 1364، سند ش 4707/0717، موجود در مرکز اسناد جهاد کشاورزی استان فارس؛ جهاد سازندگی استان فارس، «گواهی خدمت»، تاریخ سند 12 خرداد 1375، سند ش 13448/2/6، موجود در مرکز اسناد دفاع مقدس جهاد کشاورزی استان فارس؛ جهاد سازندگی شهرستان کازرون، «گواهی اعزام»، تاریخ سند 26 دی 1364، سند ش 3430/11، موجود در مرکز اسناد بنیاد شهید شهرستان کازرون؛ دیده ور، سید عباس (فرزند شهید سید محمدجواد دیده­ور)، سیده زهرا میرشفیعیان، بهار 1400ش؛ دیده ور، کبری (همسر شهید سید محمدجواد دیده­ور)، سیده زهرا میرشفیعیان، بهار 1400ش؛ رهیافتگان- دفتر دوازدهم (یادنامه شهدای پشتیبانی و مهندسی جنگ جهاد سازندگی)، دفتر امور ایثارگران وزارت جهاد کشاورزی، تهران: هزاره ققنوس، 1387؛ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی استان فارس، «اعطای رده همترازی»، تاریخ سند 14 آبان 1376، سند ش 41571/2/6، موجود در مرکز اسناد دفاع مقدس جهاد کشاورزی استان فارس؛ گنجینه آسمانی (گفتار متن فیلم­های روایت فتح)، آوینی، سید مرتضی، تهران: واحه، 1393ش؛ «وصیت نامه شهید سید محمدجواد دیده­ور»، روزنامه خبر، ش 1044، صفه 3، 19 فروردین 1363؛

/سیده زهرا میرشفیعیان/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *