با شروع فعالیت‌های آمورشی پادگان، تنوع دوره‌ها هم گسترش یافت و علاوه بر آموزش رانندگی لودر، بولدوزر، گریدر و غلطک، تربیت راننده پایه یکم نیز به دوره‌ها اضافه شد. از توفیقات این مرکز پذیرش داوطلبین مردمی از جهاد استان‌های همسایه بود که نیروهای خود را برای گذراندن دوره به این پادگان معرفی می‌کردند. مدت زمان هر دوره آموزشی 60 روز بود که داوطلبین باید در ده روز اول آموزش نظامی  را فرا‌می‌گرفتند، ده روز هم آشنایی با دستگاه و رانندگی مقدماتی بود. چهل روز بعد را مشغول یادگیری احداث خاکریز و فعالیت‌های راه‌سازی می‌شدند. داوطلبین با اتمام دوره و موفقیت در آزمون پایانی، عازم جبهه می‌شدند. البته همزمان در مناطق عملیاتی نیز آموزش نیروها در زمینه‌های مختلف در دستور کار فرماندهان و مسئولین بود. فعال‌ترین کارگاه آموزشی، تربیت نیروی ماهر در زمینه  پل سازی و نصب پل‌های شناور بر روی رودخانه‌های مناطق جنگی بود. محمدعلی عزیزی‌پناه از فرماندهان گروهان مهندسی رزمی هم حین آموزش  نصب پل در کارون به شهادت رسید.